„Dzieje Tristana i Izoldy” - streszczenie - strona 4
      Dzieje Tristana i Izoldy | inne lektury | kontakt | reklama |
streszczeniaopracowaniebohaterowietest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Dzieje Tristana i Izoldy

„Dzieje Tristana i Izoldy” - streszczenie

III – SZUKANIE PIĘKNEJ O ZŁOTYCH WŁOSACH

Na dworze króla Marka nie wszyscy byli przychylni Tristanowi. Czterej zdradzieccy baronowie o imionach: Andret (również siostrzeniec króla), Gwenelon, Gondoin i Denoalen nienawidzili młodzieńca za jego męstwo i za miłość, którą darzył go władca. Aby nie dopuścić do zapisania ziemi bohaterowi, za pomocą kłamstw podjudzili przeciw niemu niemal całą kornwalijską szlachtę, tłumacząc jego zwycięstwo nad niepokonanych Morhołtem i wyzdrowienie z tajemniczej choroby użyciem magii oraz nazywając go „czarnoksiężnikiem” i „diabelskim pachołkiem”.

Baronowie zaczęli napierać na króla, by pojął za żonę córkę królewską, która by mu dała dziedzica i spadkobiercę tronu. Grozili, że w razie niespełnienia ich „prośby”, zamkną się w obronnych zamkach i będą z nim toczyć wojnę. Choć „król opierał się i przysięgał w sercu, iż póki żyje drogi siostrzeniec, żadna córa królewska nie wejdzie do jego łoża”, to w końcu, namawiany nawet przez samego Tristana, który zagroził, że jeżeli wuj nie posłucha woli baronów, to on pójdzie służyć innemu królowi (nie chciał być podejrzewany o interesowność swej miłości do wuja) – król Marek obiecał podjąć decyzję w ciągu czterdziestu dni.

W wyznaczonym dniu, oczekując przyjścia zuchwałych baronów, myślał: „Gdzież znaleźć córkę króla tak daleką i niedostępną, abym mógł udać, ale udać tylko, że pragnę jej za żonę?”. Właśnie w chwili tych smutnych i samotnych rozważań przez okno otwarte na morski widok wleciały dwie jaskółki, wypuszczając przez przypadek materiał zbierany do budowy gniazda – długi włos kobiecy: „cieńszy niż nitka jedwabiu i błyszczący jak promień słońca”. Król Marek wykorzystał tę „zdobycz” do rozwiązania problemu małżeństwa.

Zwoławszy baronów i siostrzeńca zapowiedział, iż poślubi jedynie właścicielkę złotego włosa, nie podając żadnych szczegółów miejsca jej pobytu czy choćby imienia. Baronowie, zrozumiawszy, iż władca z nich zadrwił, podejrzewali Tristana o współudział w tym przedstawieniu. Młodzieniec po dłuższej obserwacji jasnego włosa przypomniał sobie Izoldę Jasnowłosą i zapowiedział, że odnajdzie Piękną o złotym warkoczu. Nie ujawnił więcej szczegółów. Chciał jedynie po raz kolejny udowodnić baronom, że kocha wuja szczerą i prawdziwą miłością.


Przygotował do drogi piękny statek, który suto zaopatrzył. Prócz Garwenala zabrał ze sobą stu najodważniejszych, młodych rycerzy włoskiego rodu, ubrawszy ich przedtem w stroje kupieckie (pod pokładem ukrył bogate szaty, godne posłańców możnego króla). W momencie, gdy sternik, po wypłynięciu na pełne morze zapytał, ku jakiej ziemi ma płynąć, Tristan ujawnił kierunek ich podróży. Nie wiedział jednak, że od czasu zabicia Morhołta, król Irlandii ścigał kornwalijskie statki, a schwytanych żeglarzy kazał wieszać na widłach. Po dobiciu do portu Weisefort, bohater przekonał ludzi, że wraz z towarzyszami przybyli w celach handlowych. Nie przewidział jednak jednego, że rycerze nie byli aktorami i nie potrafili wyzbyć się swych nawyków. Gdy całe dnie spędzali na zabawach i grze w szachy, Tristan zaczął się obawiać wykrycia ich prawdziwej tożsamości.

Pewnego dnia o świcie usłyszał przeraźliwy głos: „można by mniemać, że to głos samego czarta. Nigdy nie słyszał żadnego zwierzęcia, aby skowyczało w ten sposób, tak straszliwy i dziwny”. Od przypadkowo zagadniętej kobiety dowiedział się, iż głos pochodzi od „bydlęcia srogiego, najszpetniejszego, jakie było kiedy na świecie”. Potwór każdego dnia wypełzał z jamy i siadał u bram miasta, nie pozwalając nikomu wejść ani wyjść, póki nie spełni się jego prośby: nie wyda się mu młodej dziewczyny, którą natychmiast pożerał. Gdy zaintrygowany Tristan zapytał o odbyte walki ze smokiem, kobieta opowiedziała o dwudziestu doświadczonych rycerzach, zachęconych obietnicą króla (ogłosił, iż odda zabójcy potwora swą córkę Izoldę), pożartych przez bestię.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32  


Szybki test:

Łapaj był:
a) ogarem
b) wyżłem
c) seterem
d) chartem
Rozwiązanie

Proszek, który rozsypywał Frocyn wokół łóżek Tristana i Izoldy to:
a) mak
b) piasek
c) kreda
d) mąka
Rozwiązanie

Rycerz Morhołt był posłem:
a) króla Marka
b) króla Walii
c) króla Irlandii
d) diuka Żylenia
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Dzieje Tristana i Izoldy” - streszczenie
Geneza utworu „Dzieje Tristana i Izoldy” i jego autorzy
Czas i miejsce akcji „Dziejów Tristana i Izoldy”
„Dzieje Tristana i Izoldy” jako przykład romansu rycerskiego
Średniowieczna obyczajowość w utworze „Dzieje Tristana i Izoldy”
Obraz fatalnej miłości w „Dziejach Tristana i Izoldy”
Elementy baśniowe w „Dziejach Tristana i Izoldy”
Nawiązania do „Dziejów Tristana i Izoldy” w kulturze
Najważniejsze cytaty z „Dziejów Tristana i Izoldy”
Bibliografia




Bohaterowie
Tristan - charakterystyka
Izolda Jasnowłosa - charakterystyka
Król Marek - charakterystyka
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Dziejów Tristana i Izoldy”





Tagi:
Partner serwisu: