Tristan - charakterystyka - strona 2
      Dzieje Tristana i Izoldy | inne lektury | kontakt | reklama |
streszczeniaopracowaniebohaterowietest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Dzieje Tristana i Izoldy

Tristan - charakterystyka

Inną cechą młodzieńca był spryt i umiejętność władania słowem: „umiał w porę mówić i w porę milczeć”. Bez większego wysiłku potrafił przekonać Izoldę Jasnowłosą, by zaniechała na nim zemsty za śmierć wuja, czy tak pokierować galijskim księciem, by ten oddał mu ukochanego pieska Milusia.

To jedno oblicze bohatera. Z drugiej strony ten niezwyciężony w walce rycerz jest pokonany przez fatalną miłość, która zmusiła go siłą wypitego czarodziejskiego napoju do zmiany wyznawanych dotąd zasad, która zmieniła jego postępowanie względem miłowanego wuja. Po wypiciu miłosnego napoju, wypowiedział słowa świadczące o tym, iż przewidywał, co od tej pory go czeka: „(…) miły wuju, czemuż od pierwszego dnia nie wygnałeś precz zbłąkanego dziecka, przybyłego, aby cię zdradzić? (…) Izold jest twoją żoną i nie może mnie kochać”.

Choć wiedział, że postępował karygodnie, odtąd wiedziony pragnieniem połączenia się z ukochaną, robił wszystko, by tego dokonać: kłamał, udawał, oszukiwał wuja, łamał raz dane słowo. Co najgorsze, był gotów walczyć z każdym, kto twierdził, że miłował królową występną miłością, by dowieść swej niewinności. A przecież wiedział, że był winien… W swej obronie często powoływał się na imię Boga. Przykładem może być fragment, gdy po zdemaskowaniu ich związku przy pomocy mąki, prosił króla o łaskę: „Litości dla królowej, jeśli bowiem jest na twoim dworze człowiek dość śmiały, aby podtrzymać kłamstwo, iż ją kochałem występną miłością, gotów mu jestem stanąć do oczu na udeptanej ziemi. Królu, łaski dla niej w imię Boga, Pana Naszego”.

Do ciągłych kłamstw popychała go bezgraniczna miłość do królowej, będąca skutkiem wypicia czarodziejskiego napoju. To tym faktem często usprawiedliwiał się cudzołożący bohater. Kochał Izoldę do tego stopnia, iż jej życie i dobro było dla niego ważniejsze, niż wszystko inne. Przykładem tego może być fakt, iż Tristan, wiedząc, iż rozłąka z ukochaną będzie dla niego męką, poprosił króla o ponowne przyjęcie wyniszczonej leśnym życiem żony. Sam zadeklarował, że wyjedzie i nigdy nie wróci (choć i tak nie spełnił przyrzeczenia i nie zaniechał spotkań).


Nie znał poczucia winy czy skruchy. Wierzył w to, że Bóg rozumie jego grzeszne postępowanie, wynik tragicznej pomyłki na statku. Pokutą były dla niego nie wyrzuty sumienia, lecz oddalenie od ukochanej. Aby zabić pustkę po jej stracie, ożenił się z Izoldą o Białych Dłoniach, którą skrzywdził, i która to przyczyniła się potem do jego śmierci.

Nic nie dawało mu ukojenia: „Z dala od niej czuł, iż śmierć jego jest pewna i bliska: raczej umrzeć od jednego razu niż konać dzień po dniu”, w ciągłym pragnieniu śmierci spowodowanym oddaleniem od Izoldy towarzyszyła mu nieustająca nadzieja na zobaczenie królowej. Pod koniec utworu, nie mogąc już znieść pustki, przebrał się nawet za szaleńca, by choć kilka chwil spędzić w ukochanych ramionach. Gdy umierał, jedyną myślą, która mu towarzyszyła, była także chęć ujrzenia ukochanej: „jeśli żyje jeszcze, to tym że czeka”.

Postać Tristana pokazuje, jak ogromna, niezwyciężona potęga miłości pokonała zasady wyznawane przez wzorowego średniowiecznego rycerza.

Wzory parenetyczne, zaczerpnięte z utworu: wzór idealnego władcy – król Marek (sprawiedliwy, opanowany, waleczny), wzór ascety – pustelnik Ogryn (prowadzący skromne życie, by jeszcze bardziej wielbić Pana, nie rozpraszając się na ziemskie dobra czy przyjemności).

Ten bohater stanowi parenetyczny, propagowany w średniowieczu wzór rycerza. Prócz tego, że odznaczał się walecznością, odwagą, tężyzną fizyczną, to jeszcze dysponował wieloma umiejętnościami, takimi jak gra na lutni, władanie mieczem i łukiem, doskonała jazda konna.

strona:    1    2  


Szybki test:

Gorwenal był:
a) żeglarzem
b) giermkiem
c) koniuszym
d) sługą
Rozwiązanie

„Umiał w porę mówić i w porę milczeć” to słowa określające:
a) Morhołta
b) Frocyna
c) Tristana
d) króla Marka
Rozwiązanie

Tristana nazywano dzieckiem:
a) miłości
b) smutku
c) zdrady
d) szczęścia
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Dzieje Tristana i Izoldy” - streszczenie
Geneza utworu „Dzieje Tristana i Izoldy” i jego autorzy
Czas i miejsce akcji „Dziejów Tristana i Izoldy”
„Dzieje Tristana i Izoldy” jako przykład romansu rycerskiego
Średniowieczna obyczajowość w utworze „Dzieje Tristana i Izoldy”
Obraz fatalnej miłości w „Dziejach Tristana i Izoldy”
Elementy baśniowe w „Dziejach Tristana i Izoldy”
Nawiązania do „Dziejów Tristana i Izoldy” w kulturze
Najważniejsze cytaty z „Dziejów Tristana i Izoldy”
Bibliografia




Bohaterowie
Tristan - charakterystyka
Izolda Jasnowłosa - charakterystyka
Król Marek - charakterystyka
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Dziejów Tristana i Izoldy”





Tagi:
Partner serwisu: